Guilty Pleasure

Ik moet wat bekennen. Of eigenlijk, een echte bekentenis is het niet, want iedereen die mij een béétje kent is hier wel van op de hoogte. Toch wil ik het onderwerp weer eens aansnijden: Disney en prinsessen. Ik houd ervan. Ik houd van de magie, de schoonheid, het sprookje, de spanning, het feit dat je toch al weet hoe het afloopt omdat je de film al ongeveer 400 keer gezien hebt. Maar bovenal houd ik van het idee dat ik ooit een prinses zal zijn, met een mooie, gigantische jurk en een kroon op m'n krullen (kijk, dat allitereert toch al prachtig?!). Het punt is alleen, dat ik ondertussen ontzettend gelukkig getrouwd ben, met een heerlijke vent die ontzettend geen prins is. Oh, en ik ben al 23. Zou het dan niet eens klaar moeten zijn met die onzinnige sprookjes-prietpraat?
Ja en nee. Ja, 23 is al best oud om op een regenachtige woensdagmiddag naar Rapunzel te gaan kijken. Tevens is de kans dat ik een echte prinses word nogal klein, en het huidige prinsessen-dom is ook niet meer helemaal wat ik me ervan voorstel, denk ik zo. (Ik stel me ervan voor dat ik om de andere avond naar een bal ga, in prachtige haute couture. Overdag loop ik door prachtig aangelegde Franse en Engelse tuinen, pratend met de vogeltjes en eekhoorntjes.)
Maar, mijn hart maakt een sprongetje als ik de Disneytrein voorbij zie rijden.

Ik word oprecht gelukkig van Disney, and I'm not afraid to show it. Who's with me?

Foto Tumblr

Casa Bonita

Normaal is lila niet echt mijn cup of tea, maar hier staat het echt zo schattig. Ik vind het kleurpallet sowieso erg mooi en rustig.

Gossip Girl kijkers in tha house? Wie herkent het Prada bord?

Die ramen, dat licht, die inrichting... Mocht ik ooit, omdat ik een enorm goed lopende zaak heb, in New York moeten gaan wonen, dan graag in zoiets.

Droomkeuken voor mijn tweede huis op het Toscaanse platteland.

Binnenkomen in je huis en regelrecht een sprookje inwandelen. Voor een prinsesje als ik het mooiste dat er is.

Foto's my future home, Toothfairy, a fashion tale

Le Repas du Jour

Vandaag een recept dat ik pas met een vriendinnetje heb gemaakt. We vonden hem zelf erg lekker en hij is goed voor de tijd van het jaar; kruidnootjes ijs!

Men neme;
100 gram kruidnootjes
2 eetlepels verkruimelde speculaas (of speculaaskruiden)
1,5 eetlepels basterdsuiker
3 eetlepels kristalsuiker
300 ml slagroom
2 eieren

Klop de slagroom met de kristalsuiker op in een kom tot het bijna stijf is. Klop in een andere kom de eieren (eigenlijk zouden alleen de dooiers erin moeten, maar dat waren wij vergeten) met de basterdsuiker op. Roer daarna de verkruimelde speculaas of de speculaaskruiden er doorheen. Voeg de twee kommen samen en schep de kruidnootjes er doorheen. Een uurtje of 5 in de vriezer laten staan, eigenlijk tussendoor even omroeren, maar ook dat waren we vergeten. Goed voor 4 kleine of 2 à 3 flinke porties.
Het rook zo lekker en het zag er zo goed uit dat ik vergeten ben een foto te maken. Maar, niet getreurd, ik denk dat we het één dezer dagen nog wel een keertje maken!

Looks and Likes

Een paar fijne outfitjes om het weekend mee door te komen. 

Foto's stockholmstreetstyle, theyallhateus

Friday Favorites

Favoriete liedje

Bernard die 'Beauty and the Brains' voor mij op de gitaar speelt. Liefde <3.

Favoriete eten

Couscous salade met rucola, mandarijntjes, pijnboompitjes, olijfolie en citroensap. Vlees of vis naar keuze. Alsof er een engeltje op je tong piest.

Favoriete geluid

Liva's schaterlach. Doet ze het liefst als ze hard aan mamma's haren trekt. Mijn pijn is natuurlijk ook hilarisch.

Favoriete film

21 Jumpstreet. Heel flauw maar heel grappig. Ik was eigenlijk heel erg moe, toen we deze film gingen kijken, maar ik heb hem toch afgekeken. Dat zegt voor mij heel wat. Eigenlijk zou er namelijk nog een favoriete bezigheid bij kunnen, namelijk slapen. Maar dan staat hij er elke week bij. En dat lijkt me nogal saai.

Bril vs. Lenzen

Hallo, ik ben Vera en ik heb een bril. Soms heb ik ook wel eens lenzen, maar feit is; mijn ogen blijven hulpbehoevend. Met een sterkte van -6,5 heb ik geen flauw idee of de persoon aan de overkant van de straat een inbreker is, of gewoon de overbuurvrouw. Ook kan ik je met 50% zekerheid vertellen of die man op de televisie Bram Moszkowicz (ja, ik heb de schrijfwijze gegoogled) of Ryan Gosling is. Gelukkig zijn daar opticiens en oogartsen, die mij kunnen vertellen hoe ik wel kan zien wat voor eten er op mijn bord ligt. Dat kan, zoals iedereen weet, op twee manieren: lenzen of een bril. (Ja, er is nog een derde manier: je ogen laten laseren. Maar dat vind ik nog altijd erg prijzig en de effecten op lange termijn zijn nog niet bewezen.) Pluspunt van lenzen: het staat leuker. Minpunt van lenzen: ze gaan op den duur prikken, het is een gezeur als er iets in mijn oog zit en het is niet echt het eerste waar je naar kunt grijpen als je 's ochtends wakker wordt, dus ik heb er ook nog een bril bij. Alleen: die vind ik een stuk minder leuk staan. Hoe je het ook wendt of keert, of het nou oppervlakkig is of niet, ik voel me ongeveer 10 keer zo onzeker als ik met een bril over straat loop. En ik heb geen idee waarom. De tijd dat er 'brillenjood' naar me werd geschreeuwd, ligt ver achter me. Toch heb ik het idee, dat als ik rondloop met zo'n kek dingetje op mijn neus, iedereen stiekem om me giechelt.
Toen ik een keer een scheurtje had in mijn hoornvlies, moest ik eigenlijk een week of zes (ja, zes!) een bril op. De oogarts deed nog een goede poging met: 'zie het alsof je ogen zijn ingelijst, als een schilderij'. Ik vertikte het dus  om anderhalve maand met een bril te lopen, dus ik deed mooi 1 lens in mijn goede oog. Dan zag ik maar de helft minder.
Ondertussen ben ik 23. Ik zou me toch niet meer zo druk moeten maken over wat andere mensen denken. Het gekke is; als ik met een afgezakte joggingbroek en mijn haren in een staart door de supermarkt loop, als ik lenzen in heb, dan interesseert het me niks. Loop ik in mijn leukste outfitje, maar mét een bril achter de wandelwagen, voel ik me toch niet helemaal op mijn gemak. is er iemand die me uit kan leggen waar deze bril-vrees vandaan komt?

Onlangs gemaakte vier-generaties foto. Kunnen jullie meteen zien waar mijn slechtziendheid-gennetje vandaan komt.

Bril-loos kiekje van vlak voor mijn bevalling.

Goed Initiatief: Kiva

Kiva.org is een stichting die mensen, die een lening nodig hebben, direct verbindt met mensen die een lening kunnen geven. Je kan, als je een bedrag beschikbaar wilt stellen, op de site naar 'borrowers' zoeken. Door verschillende opties aan te vinken, kan je een persoon of groep zoeken die bij je past. Bij de introductieverhaaltjes staat hoeveel procent van hun streefbedrag ze al binnen hebben en binnen welke tijd ze het willen terugbetalen. De verschillende lokale stichtingen waarbij ze zijn aangesloten hebben geholpen om dit allemaal zo reëel mogelijk te houden. Vervolgens kun jij een bedrag aan de borrower lenen, al vanaf 25 dollar (ongeveer 20 euro). Je wordt op de hoogte gehouden van de voortgang van het project, en je ziet hier ook wanneer je je geleende bedrag terug kunt verwachten. Vervolgens kan je je geld weer aan iemand anders uitlenen! Eigenlijk is het een win-win situatie voor de wereld.